Cox
De naam komt van het Latijnse woord Cox (Coxus of Coxum), wat omheinde of afgeschermde plaats betekent, een verwijzing naar de bergen die zich ten zuiden ervan bevinden.
In de tijd van de Visigoten werd het Coix genoemd. En in de islamitische periode vormde Coix samen met Crevillente en Albatera een kleine onafhankelijke staat binnen het Moorse koninkrijk Murcia, geregeerd door Aben-Huduel. Ze behielden echter hun regio, hun gebruiken en hun sociale status tot 1320, het jaar waarin het gebied werd gedomineerd door Oriolanos-edelen.
(Bronnenoverzicht: Bevordering en ontwikkeling van plattelandstoerisme in Vega Baja, bewerking door het Gemenebest)
De stad Cox is ontstaan in de oudheid, zoals blijkt uit archeologische vondsten aan de voet van de berg. De kroniekschrijver Oriolano Montesinos gaf hier al in de achttiende eeuw een verklaring voor. Volgens Montesinos bestond Cox al als stad in de Visigotische periode, vóór de 18e eeuw. De kern van deze stad ligt in het gebied dat bekendstaat als "La Hoya".
Cox was een islamitische boerderij die in de 12e eeuw werd veroverd en de Rais van Crevillente kreeg. In 1304, door het Verdrag van Almizra, kwam heel Orihuela onder het gezag van de Castiliaanse kroon van Aragon te staan, en in 1320 schonk Heula II, een afstammeling van Aben-Udiel, de bezittingen aan Jacobus I van Aragon.
Juan Ruiz Dávalos kocht in 1450 de Rots van Togores en vroeg koning Juan II van Aragon toestemming om een herenhuis op de heuvel te bouwen.
Verschillende factoren, zoals de verdrijving van de Moren en de grote pestepidemie van 1648, die Vega Baja bijna volledig ontvolkte, zorgden ervoor dat Cox slechts twintig procent van zijn bevolking overhield; van de in totaal zevenduizendvijfhonderd inwoners van Orihuela stierven er slechts vijfduizend mensen. De gevolgen van deze grote pestepidemie waren onder andere het verlies van de lokale taal (Catalaans) door de toestroom van mensen uit Murcia en Castilië die de straten van Cox vulden. Na de invoering van deze Castiliaanse wetgeving werd het dorp omgedoopt tot Cox. Later, in de achttiende eeuw, werd het gebied herbouwd met decreten van Nieuw-Plan, gesteund door de eerste Bourbon Filips V, waarmee de heropleving van de gemeente begon.
Deze economische meevaller resulteerde in de sloop en de bouw van de nieuwe kerk van San Juan (1774), de bouw van het bisschoppelijk paleis (1777), de bouw van de herberg Las Eras (1791), de aanleg van Portichuelo (1780) en andere wegen.
De belangrijkste ontwikkeling van de twintigste eeuw is de bevolkingsgroei in de laatste dertig jaar, die met driehonderd procent is toegenomen.
Het oude stadscentrum werd begrensd door het kasteel van Santa Barbara, en de wijk met huisjes lag tegen de helling van de Sierra de Callosa (de wijk Cox Viejo in La Hoya). De kern van de moslimbevolking van Cox woonde geconcentreerd in het kleine gebied rond de Bajostraat, ingeklemd tussen de sloot en de berg. Hoewel de ruimte beperkt en smal was, was de locatie zeer gunstig, omdat er een tuin met water voorhanden was.
De moslim Cox had een moskee op de plek waar nu de kerk van San Juan staat, de moskee was naar het oosten gericht.
White Villas In Spain heeft een mooie selectie villa's en landhuizen in Cox – perfect gelegen om optimaal te genieten van deze prachtige regio.